Temat: PAŹDZIERNIK cz.7

Dobrze zrobiłaś z tą zmianą szkoły dla chłopaków. Ja też jakoś nie lubię takich molochów. Myślę, że szkoły prywatne sa lepsze. Miałam praktyki w prywatnych i państwowych szkołach podstawowych i gimnazjach i dzieci zdecydowanie lepiej uczyły się w tych prywatnych i miały o wiele wieksze chęci do nauki. Miałam ten sam program zajęć dla wszystkich podstawówek i taki sam dla gimnazjów. W szkołach prywatnych wszystko bez problemu zrealizowałam i proszono mnie o zostawienie materiałów, żeby samodzielnie rozwinąć temat. Natomiast w szkołach państowych (a szczególnie w gimnazjach) nawet połowy tematu nie zrobiłam. Po czym po lekcjach dostałam ankietę od uczniów, a wśród nich "Ty k..." itp.

Dzięki Arte. Każda tego typu opinia utwierdza mnie w przekonaniu, że dobrze zrobiliśmy.
Zdaję sobie sprawę, że nie każda prywatna to dobra prywatna, że większość wyjdzie "w praniu".
Ta zaczyna więc myślę, że mają motywację. Kadra z opisów wydaje się być niezła.
Sam fakt, że klasy są dużo mniej liczne już jest dla mnie argumentem. Więcej jesteś w stanie zrobić w takiej klasie.
Dwa to opieka po zajęciach. My jesteśmy zdani na świetlicę. Nie wyobrażam sobie świetlicy przy takim przeludnieniu, jak w tej rejonowej.
Źródło: maluchy.pl/forum/index.php?showtopic=67327



Temat: ZABURZENIA W ZACHOWANIU JAKO PROBLEM WYCHOWAWCZY - PRZYPADKI
Chciałabym opisać problem agresji w klasie, w której byłam dwa lata nauczycielem współorganizującym. Przez pewien czas w naszej klasie istniał problem agresji słownej. Używanie wulgaryzmów pozwalało zwrócić na siebie uwagę grupy. Spowodowało to, że takie zachowania dla większości chłopców stało się normą. Myślę, że okres dojrzewania miał tu spore znaczenie. W klasie zaobserwowałam oprócz tego inne formy agresji: ukrytą, przejawiającą się negatywnym nastawieniem do otoczenia, skierowaną na zewnątrz, między innymi używaniem agresji słownej, samoagresją emocjonalną poprzez wyolbrzymianie własnych niedostatków i niską samooceną. W klasie II f byłam nauczycielem wspomagającym i wychowawcą społecznym od pierwszej klasy. Pod koniec drugiej klasy zauważyłam, że niektórzy uczniowie oprócz niskiej motywacji do nauki stosują wobec kolegów agresję słowną. O jej występowaniu byłam także informowana przez innych nauczycieli, jak i samych uczniów.
Wiedziałam, że utrwalanie zachowań agresywnych spowoduje wyraźne zmiany destrukcyjne w osobowości uczniów - przeświadczenie, że posługiwanie się wulgaryzmami jest powszechne i dozwolone społecznie. Moim celem było rozwiązanie sytuacji konfliktowych, praca nad systemem wartości uczniów, który powinien być oparty na zasadzie tolerancji i życzliwości dla innych ludzi, odzyskanie przez uczniów poczucia bezpieczeństwa, a tym samym poprawa ich funkcjonowania w szkole i odbudowa poprawnych relacji z rówieśnikami. W początkowych działaniach przystąpiłyśmy do diagnozy problemu. Uczniowie wypełniali ankietę diagnozującą zachowania agresywne. Analizie poddano 27 ankiety. Dokonana przez nich ocena klasy była niespójna. Połowa badanych stwierdziła, że w klasie występują konflikty, szczególnie wśród chłopców. Kilku informowało, że boi się kolegów. Osoby narażone na doznawanie agresji są stale te same oraz w pewien sposób odmienne: otyłe, mniej zdolne, inaczej (gorzej) ubrane. Zaproszony przeze mnie prokurator
z Prokuratury Rejonowej w Rybniku przeprowadził dwu godzinne warsztaty na temat: „Przestępstw nieletnich i sposobów karania". Warsztaty uświadomiły uczniom, że młodociani również mogą zostać ukarani za czyny niezgodne
z prawem. Wspólnie z pedagogiem szkolnym dokonałyśmy diagnozy zachowań leżących
u podstaw trudności wychowawczych, a towarzyszące diagnozie zajęcia miały na celu nawiązanie dialogu sprzyjającego rozwiązywaniu konfliktów w klasie. By pomóc rodzicom
w zrozumieniu zachowań ich dzieci zaprosiłam na wywiadówkę panią pedagog, która przeprowadziła zajęcia na temat: „Jak można zapobiec agresywnemu zachowaniu się młodzieży". Na kolejnych z lekcji wychowawczych przeprowadziłam drugą ankietę, której celem było uzyskanie informacji czy na zachowania agresywne uczniów mają również wpływ oglądane programy telewizyjne, gry komputerowe lub zachowania dorosłych. Moi uczniowie raczej nie mieli zorganizowanego czasu wolnego. Często przesiadywali przed telewizorem, a chłopcy dodatkowo przed komputerem. Wybierali filmy przedstawiające walki, bójki, rozboje. Część uczniów przyznała, że spotyka się z agresywnym zachowaniem dorosłych - krzyki, awantury. Wykorzystując zebrane informacje opracowałam program wychowawczy. Zwróciłam w nim uwagę na znaczenie precyzyjnego komunikowania się, doskonalenie dobrej komunikacji w grupie rówieśniczej, a także na zachowanie asertywne, radzenie sobie w sytuacjach trudnych, poznanie przyczyn i mechanizmów powstawania agresji i nałogów.
Rodzicom uczniów przekazałam wyniki ankiety. Poinformowałam o istniejących zagrożeniach związanych z nasilaniem się agresywnych zachowań słownych. Przedstawiłam ogólne założenia teorii społecznego uczenia się zachowań agresywnych. Poprosiłam, aby kontrolowali sposoby spędzania przez ich dzieci czasu wolnego.



W roku szkolnym 2003/2004 widoczne są zmiany postaw i zachowań młodzieży. Coraz częściej możliwe jest nawiązanie dialogu, co sprzyja rozwiązywaniu konfliktów
w klasie z odrzuceniem agresywnych zachowań. Uczniowie zwiększyli swoje umiejętności porozumiewania się. Zdecydowanie poprawiły się: atmosfera na lekcjach, wzajemne relacje między uczniami oraz relacje uczeń - nauczyciel. Mimo pozytywnych efektów nie zaniechałam dotychczasowych działań, profilaktycznie kontynuowałam realizację programu wychowawczego w części dotyczącej agresji słownej.
Moje obserwacje dotyczące efektów podjętych oddziaływań potwierdzają inni nauczyciele, rodzice oraz sami uczniowie.
Źródło: forum.wart.us.edu.pl/viewtopic.php?t=786


Temat: Ocena pracy nauczyciela
Jak wcześniej. Może się komuś przyda ;-) Ja musiałem mieć ją na zaliczenie (które otrzymałem). Pozdrawiam!!






Temat: Ocena pracy nauczyciela.
Ocena pracy nauczyciela to nic innego jak przekazanie informacji nauczycielowi o jego pracy. Procedurę dokonywania oceny pracy nauczyciela regulują uwarunkowania prawne takie jak: Ustawa o systemie oświaty (art.4), Karta Nauczyciela (art. 6 i 6a, art.42)
i rozporządzenie z 15.10.2001 r. (Dz. U. 131/2001), zmieniające rozporządzenie MEN z 2.11.2000 r. w sprawie kryteriów i trybu dokonywania oceny nauczyciela, trybu postępowania odwoławczego oraz składu i sposobu powoływania zespołu oceniającego.
Oceniani są nauczyciele, za wyjątkiem nauczycieli stażystów (art.6a.1. KN), zatrudnieni w wymiarze co najmniej połowę obowiązkowego wymiaru zajęć (art.91.b.2 KN) przez dyrektora szkoły jeśli posiada kwalifikacje pedagogiczne; dyrektora szkoły, w porozumieniu z nauczycielem zajmującym inne stanowisko kierownicze i sprawującym w tej szkole nadzór pedagogiczny, jeśli dyrektor nie posiada kwalifikacji pedagogicznych lub w stosunku do nauczyciela zajmującego inne stanowisko kierownicze, dyrektor szkoły, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny - jeśli dyrektor nie posiada kwalifikacji pedagogicznych.
Przedmiotem oceny jest: stopień realizacji zadań określonych w art. 6 KN i art.4 USO, stopień realizacji zadań statutowych szkoły, stopień realizacji obowiązków określonych
w art.42 KN i ustalone w wyniku sprawowanego nadzoru pedagogicznego (§2.6 Rozp. MEN z 2.11.2000 r.) i uwzględniające w szczególności (§2.8 Rozp. MEN z 2.11.2000 r.): poprawność merytoryczna i metodyczna prowadzonych zajęć dydaktycznych, zaangażowanie zawodowe nauczyciela, aktywność nauczyciela w doskonaleniu zawodowym, działania nauczyciela w zakresie wspomagania wszechstronnego rozwoju ucznia oraz przestrzeganie porządku pracy.
Ze względu na ważność oceny pracy musi być ona dokonana w sposób rzetelny i obiektywny a ponadto zgodny z obowiązującymi aktami prawnymi oraz regulaminami obowiązującymi
w placówce oświatowej.
Dyrektor może pozyskiwać informacje we wszelaki sposób, m.in. poprzez obserwację, wywiady i ankiety, analizę dokumentacji pedagogicznej, analizę wyników pracy nauczyciela, samoocenę nauczyciela oraz hospitację (doradczo – doskonaląca zwaną czasem partnerską, kontrolno – oceniającą lub diagnozującą).
Dyrektor szkoły, dokonując oceny pracy nauczyciela, powinien uwzględnić w szczególności pięć obszarów aktywności nauczyciela ujętych w § 3 ust. 8 powołanego rozporządzenia:
- poprawność merytoryczną i metodyczną prowadzonych zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, prawidłowość realizacji innych zadań zawodowych wynikających ze statutu szkoły, w której nauczyciel jest zatrudniony, kulturę i poprawność języka, pobudzanie inicjatywy uczniów, zachowanie odpowiedniej dyscypliny uczniów na zajęciach,
- zaangażowanie zawodowe nauczyciela (uczestnictwo w pozalekcyjnej działalności szkoły, udział w pracach zespołów nauczycielskich, podejmowanie innowacyjnych działań
w zakresie nauczania, wychowania i opieki, zainteresowanie uczniem i jego środowiskiem, współpraca z rodzicami),
- aktywność nauczyciela w doskonaleniu zawodowym,
- działania nauczyciela w zakresie wspomagania wszechstronnego rozwoju ucznia,
z uwzględnieniem jego możliwości i potrzeb,
- przestrzeganie porządku pracy (punktualność, pełne wykorzystanie czasu lekcji, właściwe prowadzenie dokumentacji).
Forma oceny jest opisowa i zakończona stwierdzeniem uogólniającym: „wyróżniająca”, „dobra”, „negatywna”. Następstwem oceny „negatywnej” jest rozwiązanie umowy o pracę
z nauczycielem z końcem tego miesiąca, w którym upływa trzymiesięczne wypowiedzenie, licząc od otrzymania przez nauczyciela negatywnej oceny pracy. Nauczyciel otrzymując ocenę co najmniej „dobrą” może w przyszłości brać udział w konkursie na dyrektora. Skutkiem otrzymania oceny „wyróżniającej” jest możliwość starania się o nagrody
(§ 5 Rozp. MEN 6.09.2001 r. Dz.U. Nr 101 poz 1093).
Ocena nauczyciela potrzebna jest dyrektorowi dla wypełnienia obowiązku (art. 6a KN), nauczycielowi ze względów formalnych (przy ubieganiu się o stopień awansu zawodowego lub przy zgłoszeniu do konkursu na dyrektora placówki) oraz jako powód do satysfakcji
z wykonywanej pracy i motywacja do dalszych działań. Opinia ta również przydatna jest dyrektorowi szkoły i nauczycielowi przy wnioskach o nagrody organów nadrzędnych czy uwzględnieniu w szkolnym regulaminie przyznawania dodatków motywacyjnych i nagród dyrektora szkoły.
Nie ma żadnych uregulowań prawnych mówiących o częstości oceny pracy nauczyciela. Musi być jedynie spełniony warunek, aby od poprzedniej oceny pracy lub oceny dorobku zawodowego upłynął co najmniej rok.
Od oceny przyznanej przez dyrektora szkoły przysługuje nauczycielowi odwołanie w ciągu 14 dni od daty jej doręczenia nauczycielowi, za pośrednictwem dyrektora szkoły, do organu sprawującego nadzór pedagogiczny nad szkołą (art. 6a.9 KN). Organ sprawujący nadzór powołuje zespół oceniający w składzie określonym w § 6 Rozp. MEN z 2.11.2000 r. Zespół rozpatruje odwołanie w ciągu 30 dni od dnia wniesienia i ustala nową ocenę lub podtrzymuje kwestionowaną przez nauczyciela.
Od oceny dokonanej przez zespół oceniający nie przysługuje odwołanie (art.6a.10 KN).
Ocena pracy nauczyciela jest rzeczą niesłychanie skomplikowaną. Problemem mogą być występujące różne współzależności pomiędzy podmiotami stąd trudność w obiektywnym sądzie. Nie można postępować zbyt pochopnie, każde zdanie, każdy czyn powinien być przemyślany (niekiedy nawet skonsultowany z niezależną osobą), ponieważ w grę wchodzi los nie tylko nauczyciela ale poniekąd również całej placówki.
Źródło: pogadajmy.com/viewtopic.php?t=1209





 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   
 
  Ankieta na temat motywacji uczniów
bmx